بیناب نمایی، طیف نگاری یا  اسپکتروسکوپی

بیناب نمایی، طیف نگاری یا اسپکتروسکوپی

بیناب‌نمایی به عنوان مطالعه برهمکنش بین نور و ماده نیز تعریف می‌شود. از لحاظ تاریخی بیناب‌نمایی به شاخه‌ای از علم برمی‌گردد که نور مرئی برای مطالعات نظری در ساختار ماده و آنالیزهای کیفی و کمی استفاده می‌شد. وقتی نور به یک اتم می‌تابد هر اتم قسمت هایی از امواج الکترو مغناطیس را جذب کرده الکترون های آن به مدار بالا تر می‌رود بنابر نوری که از اتم عبور می‌کند فاقد طول موج‌های جذب شده است، اکنون اگر باریکه ای از این نور را از یک دستگاه طیف نما عبور دهیم تا طول موج‌ها ی مختلف توسط منشور یا گریتینگ تفکیک شود طیفی تشکیل می‌شود که فاقد طول موج‌های جذب شده است. به این طیف، طیف جذبی می گو یند. اکنون اگر همان اتم در شرایطی قرار بگیرد که الکترون ها به مدار قبلی برگردند دقبقآ همان طول موج های جذب شده منتشر می گردد و اگر این نور منتشر شده از اتم را از یک سیستم اسپکتروسکوپی عبور دهیم طیف نشری شکل می گیرد. در شکل زیر طیف جذبی و نشری را با هم مقایسه کنید.
http://www.astronomyknowhow.com
لینک عکس

اما در ستاره شناسی نخستین مشاهدات نیوتون از نور خورشید پراکنده شده با منشور بر می‌گردد. در این طیف نمایی با مطالعه طیف تابشی الکترومغناطیسی از اجرام آسمانی می‌توان به بسیاری از خواص ستارگان وکهکشان های دور مانند ساختار شیمیایی و حرکتشان دست یافت.
از مهم‌ترین ستارگانی که طیف نمایی در آن سهم بسزایی داشته، خورشید است و در‌واقع فرانهوفر و سشی از پیشگامان اسپکتروسکوپی خورشیدی بودند.
امروزه بسیاری از دانش ما از آسمان از طریق طیف نمایی است که در بخش بعدی به مواردی از کاربردهای آن اشاره می شود. علاوه بر آن طیف نگاری در دانش شیمی، پزشکی و حتی صنعت نساجی نیز کاربرد وسیعی دارد.

دانلود اپلیکیشن اندرویدی شیمیست در بازار

شیمیست

یک نظر

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*